Magurka i Złoty Szlak Magurki

Magurka to najbliższa od nas wycieczka w Tatry Niskie. Nie spodziewajcie się kolejek linowych ani tłumów. To mała osada na końcu doliny, gdzie kiedyś wydobywano złoto, antymon i srebro. Z górniczej historii pozostały sztolnie, kanały wodne i historie, które dziś opowiada ścieżka edukacyjna.

Jak dojechać

Z folwarku jedziecie do Partizánskiej Ľupčy i dalej Doliną Lupczańską do skrzyżowania Tajch. Stamtąd kierujcie się drogowskazami na Magurkę. Asfaltowa droga prowadzi aż do schroniska Chata Magurka, gdzie się parkuje i gdzie szlak się zaczyna i kończy. Z drugiej strony można dojechać od Liptovskiej Lúžnej.

Złoty Szlak Magurki

Pętla ma 8,4 km i 11 tablic informacyjnych (od 0 do 10). Z przerwami zajmuje około 4 godzin. Od Chaty Magurka wchodzicie niebieskim szlakiem na główną grań Tatr Niskich, podejście jest przyjemne i dość łatwe. Do schroniska wracacie żółtym. Szlak jest otwarty przez cały rok i przechodzi się go samodzielnie, bez przewodnika.

Na tablicach dowiecie się o:

• złocie okruchowym i zakładzie przeróbki rudy w centrum osady,
• systemie wodnym Bašovňa z kanałami i zbiornikiem,
• sztolniach Russegger, Kilian, František, Leopold i Ritterstein,
• żyle srebra Striebornica i geologii Tatr Niskich,
• ostatnim przystanku Viedenka, gdzie możecie spróbować płukania złota.

Teksty przygotował emerytowany profesor Martin Chovan z Wydziału Przyrodniczego Uniwersytetu Komeńskiego.

Jedzenie i odpoczynek

Na początku i końcu pętli jest restauracja Chata Magurka. Godziny otwarcia zmieniają się w zależności od sezonu, sprawdźcie je na magurka-liptov.sk. W drodze powrotnej można też zjeść w Partizánskiej Ľupčy.

Dla kogo jest Magurka

Dla rodzin z dziećmi w wieku szkolnym, które lubią historie i płukanie złota, i dla każdego, kto chce Tatr Niskich bez wyciągów i parkingów pełnych aut. To także dobry wybór na dzień, kiedy w Jasnej są tłumy.